Vrijdag 16 maart

De laatste tijd worden we weer flink met onze neus op de feiten gedrukt dat India voornamelijk bestaat uit... wachten!!! Gewoon wachten, wachten en nog eens wachten. We wachten op de professor, we wachten op Leela, Kajel, de drives, de boekhouder en ga zo maar door... '5 minutes' zijn de beroemde Indische 5 minuten, die meestal uit lijken te lopen op 15 minutes of soms nog wel veel langer. Van de week ging ik met Mandy opzoek naar een hek voor onze speeltuin. We werden weer opstap gestuurd met de driver die nog steeds geen woord Engels spreekt en de verschrikkelijke arrogante boekhouder aka de boogie man vanwege zijn wijde broekspijpen en zijn hippe blouse. Meneer wordt met ons meegestuurd om te vertalen maar zoals als hij al een keer eerder heeft gedaan doet hij gewoon het woord en vertaalt vervolgens niks. Het is dat deze goede man geen Nederlands verstaat anders had hij het wel geweten hahaha. Nou goed, het hek hebben we gezien, niet dat er veel keus was, maar we hebben een geschikte gevonden.
Vandaag kwam ik na de lunchbreak terug in de klas toen bleek dat er helemaal geen klas meer was. Waar ze nu uiteindelijk waren mag Joost weten, want daar ben ik niet meer achter gekomen. Na ruim een uur besloot ik dat ik het wel welletjes vond en ging ik opzoek naar de professor om eindelijk mijn plan eens vorm te geven. Nadat ik Kajel had gevonden, je kunt het natuurlijk wel al raden, moest ik nog een half uurtje wachten. Uiteindelijk bij de professor had hij niet begrepen wat ik van hem wilde en werd ik weer naar buiten gestuurd om jawel, te wachten!!!! Om 3 uur was ik dan eindelijk aan de beurt. Mijn goed voorbereide plan begon al in duigen te vallen na de eerste zin. De professor heeft er een handje aan om dat te doen wat hij wil en onderbreken lijkt bijna geen optie. Ik vond het wel prima, maar ik had toch echt het idee dat IK onderzoek had gedaan en niet hij. Ik viel hem dus heel stoer wel in de reden en ik ben blij dat ik dit gedaan heb. Mijn plan lijkt uitgevoerd te gaan worden, dus ik ben benieuwd! (mijn plan wordt trouwens mede mogelijk gemaakt door Jeroen Jacobs aka Jereunes. Hij heeft me vanuit Nederland hele bruikbare adviezen gegeven). Maar goed, dit allemaal vandaag niet alleen, nee de juffrouw van mijn groep vond dat het maar eens tijd werd dat ik de Bijbel ging lezen. Ik kreeg een mooi klein exemplaar in het Engels die ik zeker de komende 2 weken van haar mag lenen. Ik geloof dat als ze op een stoel had gezeten ze er bijna vanaf was gevallen toen ik bevestigde dat ik ‘no religion'????? had. Dus papa en mama, wie weet komt jullie dochter wel helemaal terug als katholiek!!!

Afgelopen zaterdag zijn we naar de Sri Ranganatha Swamy tempel geweest. Dit is het grootste tempel complex van Trichy. We hebben hier voor de eerste keer gebruik gemaakt van een gids. Het is namelijk best een grote tempel en we waren toch wel geïnteresseerd naar de verhalen die erachter liggen. De gids was een leuk Indisch mannetje met een vriend uit Groningen. Hij bleef maar herhalen dat hij hier binnenkort naar toe ging omdat zijn vriend ging trouwen. Hij kon zelfs een Nederlands woord: Pannenkoek! Ik weet niet in welke vorm hem dit is aangeleerd, maar ik vond het wel grappig aangezien het woord pannenkoek in Nederland ook gewoon als vervanger van sukkel wordt gebruikt. Het was een leuke wandeling waarbij we zelfs de poort naar het paradijs hebben gezien. Voor de gene die mijn foto's op facebook hebben gezien; de foto waar de meiden met hun vingers in 5 gaten staan, is een steen die een paar meter verder om het hoekje van deze poort ligt. De gene die in deze houding de poort kan zien, gaat zeker naar het paradijs. Er is maar één man geweest die 27 jaar geleden deze poort heeft gezien en waarschijnlijk was deze man zo belachelijk lang dat het een eitje voor hem was. Beetje jammer ook dat deze poort alleen in december open is tijdens een 20 dagen (als ik het goed heb) durend festival. Ons lukt het iig niet om de poort vanaf de steen te zien... Ik ben dan ook blij dat ik me in het begin van de tempel heb laten zegenen door Ganesh :)

De avondjes op ons dakterras zijn vaak nog steeds even lekker en gezellig, luisterend naar de oldtimers op Mandy's laptop met o.a. Tony Braxton (of hoe je haar naam ook schrijft) met unbreak my heart!!! Maar somsssss hebben we het ook wel een beetje gehad. Toen dit gevoel kwam opzetten hadden we besloten om er een film avond van te maken. Mandy en Inge lagen gezellig in één bed en Malinda en ik ook. Of het bij mij en Malinda nu zo gezellig was.... Die meid kan echt niet stil liggen hahaha!! Het was natuurlijk niet de meest comfortabele manier aangezien onze bedden van staal zijn, maar het was te doen. Na een paar stroomstoringen hebben we ons kapot gelachen om the change up. Ik zeg voor herhaling vatbaar alleen wisselen Malinda en ik dan wel van plek :P

Volgend weekend willen we een trip maken naar Kerala. Kerala is een van de mooiste plekken in het zuiden en toen we lazen dat we er een tocht konden maken door de jungle OP een olifant, zijn we natuurlijk meteen gaan plannen. Ik heb er erg veel zin in om weer een uitstapje te maken omdat we na Pondicherry eigenlijk niets meer gedaan hebben. De dagen lijken hier wel korter, maar wanneer je bijna iedere avond al vanaf half 8 op je dakterras zit, ga je je stiekem toch wel een beetje vervelen na 3 weken. In Trichy zelf is er niet zo heel veel te beleven en is het voor ons ook niet altijd even veilig om nog laat over straat te lopen. Met zijn viertjes is dit natuurlijk geen probleem en ik kan ook niet zeggen dat ik me hier onveilig voel, maar je moet je niet voorstellen dat we hier lekker op het terras kunnen zitten (dit kennen ze hier ook helemaal niet haha). In Kerala ligt het Periya lake en na wat research op internet ben ik van mening dat dit een prachtige plek is om naar toe te gaan. Ze hebben er een soort wildlife reservaat waar we o.a. boottochten en jungletochten kunnen doen. We zouden hier zelfs kunnen bamboo raften! We gaan een van de mooiste witte zandstranden aan doen in Varkala waar we kunnen gaan genieten van een indrukwekkend zonsondergang boven de Indische oceaan. Ook gaan we naar Alappuzha oftwel Alleppey. Dit is een schilderachtig stadje waar de vele boottochten door de backwaters vertrekken of aankomen. Het voordeel is dat we lang weekend hebben omdat de vrijdag een holiday is. Toen we ons plan voorstelde werd ons gezegd dat we ook best nog 1 of 2 dagen meer vrij mochten nemen, zodat we 5 dagen weg zouden zijn. Prima plan dacht ik zo ;)

Deze week is het weer een beetje raar geweest. Ondanks dat het hier nog steeds bloedheet is en de mussen bijna van het dak vallen, was het redelijk vaak bewolkt en hebben we 2 buien gehad. Onze oh zo mooie sterrenhemel had plaats gemaakt voor wolken en grote bliksem flitsen. Sinds 3 dagen schijnt nu weer gewoon lekker het zonnetje en is onze sterrenhemel weer helemaal helder. Ik heb zelfs 2 vallende sterren op 1 avond gezien en de hier bijbehorende wensen gedaan.

Woensdag is de officiële opening van het restaurant. Mandy en ik zijn al 3 dagen 'bezig' met het vinden van de decoratie en deze hopelijk vanavond fatsoenlijk op te hangen. De kinderen hebben hun uiterste best gedaan om het restaurant te poetsen en op orde te maken. We vermaken ons prima bij het hostel. Het is een hele leuke groep om mee te werken en de kinderen zijn gewoon super enthousiast. Ze weten dat dit voor hun een toekomst kan bieden en doen er dan ook echt alles voor... zelfs poetsen. De driver gaat hier de opzichter/manager spelen omdat hij in de buurt woont en veel contacten heeft. Met andere woorden hij is gewoon een oudwijf en een grote flirt. Mandy en ik lachen ons dood omdat de teacher en de driver waar we vaak mee opstap worden gestuurd samen, een beetje een oogje hebben op elkaar. Helaas voor haar dat ze getrouwd is en hij volgens mij wel geniet van zijn vrijgezellen leven ;). Ze denken ook dat niemand het doorheeft maar het valt gelukkig totaaaaaal niet op ;).

Voor de opening hebben Mandy en ik ons toch maar overgegeven aan onze shopdrang. We gingen kijken of ze al zomer kleren hadden (die zelfde ‘pyjama' die ik al een keer heb gekocht maar dan luchtiger stof). We hebben uiteindelijk 3 stukken stof gekocht want het was 2 halen 1 betalen. Het maakt ook niet uit waar je bent, want zelfs in India wordt er door de vrouwen goed gegraaid in de bakken met korting. We hebben er nu eentje laten maken die we vanavond mogen ophalen. Ik ben echt super benieuwd naar het eindresultaat!!

De meiden zijn nu zwemmen terwijl ik zit te genieten op het dakterras van de langzaam ondergaande zon met een verfrissend windje. Héérlijk!!!