Vrijdag 17 februari 2012 (nieuwe huisdieren).
Na Zaza de kakkerlak hebben we nu ook John de vleermuis en Jaapie de krekel (of sprinkhaan?) hun weg naar ons huisje gevonden! Het is hier een en al gezelligheid en ik vraag me af waarom de buren nog niet zijn komen kijken ;). We zaten lekker op ons dakterras toen ik me bedacht dat ik vergeten was om me in te smeren met deet. Ik held durfde niet alleen naar beneden, want er waren iets teveel geluiden om ons heen deze avond!! Malinda bood aan om mee te lopen en zo gingen we met z'n tweetjes de trap af.... En daar was hij dan, Jaapie de krekel!!! Het was geen lief klein krekeltje zoals wij die in Nederland kennen, neeeee Jaapie was bijna 20 cm groot! Meteen stonden we weer boven want Jaapie ging fijn op de trap zitten. Na twee keer een pakje sigaretten tegen zijn hersenpan te gooien, besloot ik toch maar om langs hem af te lopen. Hij bewoog zich ten slotte bijna niet! Ik dare devil zetten het op een sprintje waardoor Jaapie een beetje schrok en samen met mij zijn vleugeltjes spreidde. Gelukkig vloog hij naar de andere kant en kon ik veilig mijn kamertje bereiken. Hij heeft nog twee hele nachten op precies dezelfde plek gezeten. Uiteindelijk zat hij weer op de trap naar ons heerlijke dakterrasje. Hij zal en moest weg!! Ik durfde hem vanaf een veilige afstand wel even te prikken met de bezem, maar daar hield het ook mee op. Inge kreeg weer de aanmoedigende taak om het bakje wat we gebruiken om alle vieze beestjes te vangen, over hem heen te zetten. Na een mislukte poging, een geweldige foto (weet niet of ik die mag plaatsen van Inge ;)) en een filmpje verder is het ons weer gelukt, ofja Inge dan! Wij durfden alleen via een afstand haar aan te moedigen en praktische tips te geven. Want op een veilige afstand weet je het altijd beter ;). Maar we hebben weer een beest overwonnen, dus ik zeg op naar de volgende!!

Zaterdag 18 februari 2012 (De conferentie & de tempel).
Daar zitten we dan... het is 5 uur 's morgens, de blacklight lampen van ons luxe busje gaan aan en de reis van 160 km naar Chidambaram over de heerlijke wegen van India kan beginnen!! Ik heb nog een half uurtje kunnen slapen, de rest wel wat langer. Het waren net van die hondjes waar de hoofdjes zo van bewegen (Danny van den Burg weet wel waar ik het over heb ;)). Malinda lag bijna in het gangpad en ik was bang dat ze haar hoofd zou breken haha! Samen met Rens heb ik genoten van het prachtige landschap, de vele tempels en de inhaal manoeuvres van de chauffeur. We reden door het platteland en als ik de kans had, zou ik om de 5 meter STOP hebben geroepen zodat ik foto's kon maken.

De conferentie was verschrikkelijke saai, we hebben van 10 tot half 4 gezeten en geprobeerd om het Indische Engels te kunnen verstaan. Uiteindelijk gingen ze helemaal over op Tamil en begonnen onze hoofdjes weer te knikkenbollen. De eeuwen lange discussie die maar niet op leek te houden was moordend en gelukkig kwamen ze met het nieuws dat we om 4 uur de tempel van Nataraja gingen bezoeken!! Yesss mijn eerste tempel!! Rens en ik waren super blij met dit heugelijke feit, Rens wat ingetogener dan ik natuurlijk, maar ik wist stiekem dat hij er ook echt zin in had ;).
De tempel was echt fascinerend met 3 grote tempel ingangen, een heilig meer en aparte bidplekken. Deze bidplekken hadden een dak van goud en deuren van zilver. De tempel is al 1000 jaar oud en 2 of 3 keer per dag is er een bijzonder moment waar mensen in de gelegenheid zijn om een gebed te doen. Laten wij net op dat moment daar zijn.... We stonden voor een gesloten poort te wachten voor we naar binnen mochten. Toen het open ging, rende de mensen nog net niet om een goed plekje te krijgen. Er was een gesloten deur waar mensen voor gingen staan of op de trappen daar achter. Ik was nu wel erg benieuwd naar wat zich achter die deur bevond. De deuren gingen open en achterin was het beeld van de dansende Shiva te zien, met vuur en allerlei rituelen. Het was erg druk dus ik kon het niet heel goed zien. De professor probeerde me er wel tussen te duwen maar ik voelde me een beetje opgelaten omdat ik merkte dat dit iets heel belangrijks was voor deze mensen. Hoe ze deden was werkelijk zo bijzonder, ik wou dat ik er foto's van had kunnen maken. Er werd iets verbrand en de poeder daar van, smeerde de mensen in strepen op hun voorhoofden. Ik heb buiten en in een andere tempel stiekem wat foto's gemaakt, maar ik werd door de flitser van Rens betrapt haha!! Gelukkig zei de half naakte man met een raar knotje op z'n hoofd en overal strepen op zijn lichaam, dat ik alleen maar buiten foto's mocht maken.

Wat een bijzondere ervaring was dit weer. Binnenkort willen we naar de grote tempel in Trichy, want we hebben het geluk dat hier een van DE tempels ligt!!

Speciaal voor mijn lieve zusjes wil ik nog even vertellen dat iedere avond wanneer we op ons dakterras zitten, aan de hemel de 3 zusjes staan!! <3

Liefs Karlijn xxx