Hello India
Daar zit ik dan, op het vliegveld van Chennai... Het is kwart voor 11 ( kwart over 6 Nederlandse tijd).
We zijn nu bijna 24 uur wakker en we beginnen het langzaam allemaal te voelen. De vluchten van Amsterdam naar Dubai en van Dubai naar Chennai gingen goed. Ik heb vooral veel films gekeken, de brieven gelezen en cadeautjes open gemaakt. Dankjewel allemaal dat de jongen naast me ook dacht, ‘wat is dat voor een chicken' ;)
Het besef is er eigenlijk nog steeds niet. 5 maanden is zó lang als je er over na gaat denken. Het is heel raar om zo'n lange tijd alles te moeten missen. Maar goed, wat is alles? Al die feestjes waar ik al 100x naar toe ben geweest? Het stappen in Heerlen waar ik al 7 jaar kom...? Nee, natuurlijk niet, want dat loopt allemaal niet weg. Dat besef heb ik gelukkig wel al haha. Nee, het zijn mijn familie en vrienden die ik het meesten ga missen van alles (en de sushi natuurlijk ;)).
Ik voel me op dit moment redelijk sterk en zeker. Ik ben al in India, dus er lopen veel Indiërs rond hier. Ik kijk net als hen mijn ogen uit. Wat zijn ze toch leuk om naar te kijken. Ik wil niet weten wat hun over ons denken, want we worden van top tot teen ongegeneerd bekeken. De mannen zijn uiteraard behulpzaam, maar de vrouwen van de beveiliging zijn met hun blikken angstaanjagend. De locals lopen hier in prachtige Sari's en ik kan niet wachten tot ik er ook eentje heb. De volgende vlucht zit ik eindelijk aan het raam en kan ik stiekem al een beetje genieten van India. Ik ben zo benieuwd naar de professor en naar Trichy! Volgens mij ga ik me hier in India helemaal thuis voelen.
Ik zit in het vliegtuig naast een echte ‘Indiaan' ;), helemaal in traditionele kleren en strepen op zijn voorhoofd. In zijn hand heeft hij een mobieltje, wat best een grappig gezicht is... ik kijk naar buiten en ineen keer hoor ik ‘Bruuuuppp'!! Ik kijk verbaasd naast me en de boer wordt gewoon nog lekker 3 keer herhaald. Ik probeer niet te opvallend te lachen, want meneer zit me aan een stuk door te bekijken. Ik maak ondertussen maar wat foto's van bovenaf en dan denk ik.... Ik ben gewoon in fucking India, YESSSSS!!!!! (sorry mam, voor het grove taalgebruik).
We lopen de aankomst hal uit en we worden opgewacht door een hele groep Indiërs. Allemaal wachten ze op iemand. Ik laat mijn ogen langs de mensen en de bordjes met namen afglijden en vraag me af of de professor er eigenlijk wel al is. Dan zie ik dat een lange Indiër op het eind van al die mensen naar ons zwaait... Zucht, wat een opluchting, hij is er en hij herkent ons meteen. We stappen in het busje, ik stap voor in. Er hangt wel een riem, maar er is geen sluiting. Ojé denk ik, dit gaat me het ritje wel worden als de chauffeur de versnelling sjtoekelend in de 1 zet. Er wordt aan een stuk door getoeterd. De motors rijden hier overal tussendoor je vraagt je af hoe het kan dat hier geen ongelukken gebeuren. Dit moet je echt beleven en je helemaal aan overgeven want anders durf je hier nog niet de straat over te steken. Ik kijk met open mond rond en ik moet er gewoon van lachen. Dit is zo ongelofelijk, ik kan het niet beschrijven, je moet het echt zelf ervaren. De koeien staan hier fijn langs de weg te grazen en kijken niet op of om. We worden meteen naar ons verblijf gebracht, wat ergens anders blijkt te zijn dan de afspraak was. We hebben twee kamer bovenin een van de instellingen met twee zielige bedjes en een vieze badkamer. Nou goed het lijkt op het eerste oog 'schoon'. We worden meteen meegenomen om te eten, ondanks dat we geen honger hebben, proberen we 4 gerechtjes naar binnen te werken. De geuren dringen hier goed naar binnen en gelukkig mogen we het laatste gerecht inpakken om mee te nemen. Ik bedenk me net trouwens dat we dit helemaal niet mee hebben gekregen haha.
In de instelling worden we bijgepraat over van alles en nog wat. Ik zie bij ons alle 4 een beetje de angst in de ogen, omdat de afspraken anders waren dan nu dus blijkt. Ach, we moeten het maar even allemaal ondergaan. We zijn in India en niet in een 5 sterren hotel. De elektriciteit wordt hier zo'n 3 keer per dag gewoon een aantal uur afgesloten, waardoor we dus nergens gebruik van kunnen maken. Ik ben zo benieuwd wat ons dit gaat brengen......
Nou, het brengt ons dus KAKKERLAKKEN!!!! Niet 1, niet 2, niet 3 maar zeker 4 en dan hebben we nog niet gesproken over de badkamer die we toch echt niet meer open durven te maken. Als gillende keukenmeiden hebben we staan springen en staan gieren!! Uiteindelijk heeft onze held Inge ze opgeruimd. Ondertussen werd ook nog even de elektriciteit afgesloten en hebben we de tijd door gebracht op een mega grote dakterras. Hier besefte we dat we er eigenlijk wel heel erg om moesten lachen. Wat een land is dit toch!!
We zijn ook nog gaan eten in het huis van professor 'Prakkie' (zo hebben wePrabakar al benoemd), waar we gezellig met een Nederlandse man gegeten hebben. Hij heeft ons een beetje bijgepraat, wat wel erg prettig was. Dit deden we allemaal gezellig in het kaarslicht, want wederom was er geen elektriciteit. Op de terugweg hebben we wat poetsspullen ingeslagen (hadden we geweten dat er bij terugkomst kakkerlakken rondliepen, hadden we wat meer gekocht natuurlijk).
De eerste dag bestond niet uit 1 eerste indruk, maar wel uit 1000 indrukken. Wat een dag, niet meer normaal!! We gaan langzaam proberen te slapenom alles te verwerken. Morgen is weer een nieuwe dag en zoals ons al door verschillende mensen werd gezegd, hebben we waarschijnlijk een week nodig om aan alles te wennen. Dus met die gedachte ga ik maar proberen te slapen onder mijn klamboe en mijn zijde dekentje, waar ik me nu al onder kapot zweet!!
Reacties
Reacties
Om even in te haken op het 'wat ik in Nederland ga missen' stukje. Ik zou me eerder afvragen wat je uit Indiä gaat missen als je op je 200e Solar weekend of 10.000e keer in 7even staat ;-). Met andere woorden: GENIET VAN ELK MOMENT!
Mooi verhaal!!
Waar blijven de foto's?
Xxxxx
Super Karlijn!!! Je had schrijfster moeten worden
Je hebt je roeping gemist! Echt super. Laat het maar op je afkomen. Komt allemaal vanzelf je bent er dat is het belangrijkste dikke kusss malou
Lieve karriiieee,
Wat fijn om wat van je te horen!!
Super leuk om te lezen, zo herkenbaar van in Tanzania al die indrukken!! Laat het maar op je inwerken, want er zullen er nog heel wat blijven komen!! Ik ben nu al zo trots op je :) Je gaat echt een geweldige tijd tegemoet.. GENIET SCHATJE!
Xxxx dikke kuss!!
hihihi!!!
Jij maakt mee :)
Je moeder had ons (moeders en mij) vanmiddag al in het centrum over vanalles ingelicht...
Ben nu al benieuwd naar het volgende verhaaltje en vooral naar foto's!!!
xxx
Hallo lieve Karlijn, wat fijn om te lezen dat je veilig bent aangekomen daar in India. Haha hoorde al van mam en pap dat er kakkerlakken in het appartement waren :p ieeehw hihi. Nou geniet nog van de tijd en ik verheug me nu alweer om een nieuw verhaaltje, vind het leuk om te lezen wat je daar mee maakt. Ben ook benieuwd naar de eerste foto's. Geniet nog lekker daar en verwerk al die indrukken maar goed :) Dikke kus van je lieve nichie en natuurlijk van em, pap, mam, rik en guy
Heey Karlijn,
Eindelijk ben je dan vertrokken en zit je echt in India!
Ik vind t echt super voor je!
Geweldig verhaal..haha!!
Geniet vooral! Maar dat zal zeker wel goed komen!
Dikke kus Amber
Pikieeeej! Doe Latika de groeten... Enjoy! Wat vond je van het cadeau!? Pas in het vliegtuig geopend;-) KusS
waaw !! vind het echt heel erg RUIG van je !! maar die kakkerlakken kon ik toch niet mee leven hahaha... laat staan slapen... en wat schrijf je dit goed zeg... zit echt met plezier te lezen !! heeeel veel plezier !! en succes met je nieuwe huisdiertjes !! liefs mel
Wow Chikkie ruig en te gek je verhaal....
Enjoyyyyyyyyyyyyy :) xxx
Hee Karlijntje
Wat een mooi en leuk verhaal. En fijn dat er een nederlandse man er was om jullie bij te kletsen. Maar ook fijn om te weten dat je veilig bent aangekomen:). En dat je je ogen uit kijkt daar. En van Die Indiaan naast je in het vliegtuig haha. Ik zou ook heel zachtjes lachen erom. Na meiske heel veel succes en ik lees wel weer je verhalen.
Veel liefs xxxxx Anouk.
Schat! Volgens mij ontvang je mijn smsjes niet he?
Ik probeer om vanmiddag op Skype te zijn!
Heerlijk dat eerste verhaal! Geniet van elk moment!
De kakkerlakjes gaan jullie vast aan wennen! ;)
Knuffel!
Hey nichtje!
Superverhaal, wat een land hè? ;) Wen er maar aan dat de afspraken vaak anders lopen dan je zou willen.. en oja, ze hebben er een handje van om grof te laat te komen (maar dat heb je misschien ook al gemerkt) ;)
Succes met het doodtrappen van kakkerlakken, die beesten zijn echt van beton, niet normaal :P
xx
Sam
Haha, heerlijk verhaal sis! Ik zie jullie gezichten al helemaal voor me op het moment dat die kakkerlak in jullie gezichtsveld verscheen! :-)
Tja, dat jullie de eerste dag al geconfronteerd worden met afspraken die niet zo lopen als verwacht is natuurlijk een beetje zuur. Maar... reizen zou reizen niet zijn, als je juist dit soort situaties meemaakt waar je uiteindelijk vaak het meeste van leert! Dus, recht je rug, laat je angsten los en go with the flow! :-)
Ben heel benieuwd naar de foto's om een beetje een indruk te krijgen. Ik wacht geduldig af!
Veel plezier daar en heel veel succes met de eerste week!
XM
Lieve Karlijn,
Top dat je ons al zo snel op de hoogte brengt van je eerste dag!! Je hebt me echt een paar keer aan t lachen gemaakt omdat ik gewoon voor me zie hoe je erbij kijkt, geweldig!!! Ik ga je verhaaltjes met veel plezier volgen geloof ik;)!! Heel veel succes in je eerste week en laat je meeslepen door al het moois dat op je pad komt:).
Lots of love,
Eline
Hey zusje,
Eindelijk kon ik nu ook je verhaal lezen na een druk fietsweekend :) 105 km gefietst door de sneeuw, over gladde wegen en ondertussen nog meer sneeuw en regen en het begon te ijzelen! Maar wel mooi gehaald....je zou trots op me zijn geweest ;) Vandaar dus ook mijn late reactie. Ook jammer dat ik je daardoor gemist heb op Skype. Snel nog maar eens proberen.
Maar wat een leuk verhaal sisje. Ik zie het al helemaal voor me...bha al die kakkerlakken! Weet je nog dat ik ze ook had, maar dan in Heerlen in het studentenhuis?! Dus zo erg is India nog niet haha.
Lijkt mij ook allemaal erg indrukwekkend... Zuur dat dingen niet helemaal lopen zoals je gedacht had, maar je slaat je er goed doorheen. GENIET er maar lekker van, want je mist hier helemaal NIKS (ja mij wel natuurlijk)
Tot snel sisje en veel plezier komende week met werken, enz.
xxx
krijg door dat Karlijn haar eerste echte Indiaverhaal heeft en ik denk: heerlijk, straks fijn er tijd voor vrij maken, kopje koffie zetten en dan LEZEN en terug schrijven!
heb ik haar de dag erna (dus nog vóór ik kon lezen) gewoon op de chat, haha :D helemaal happy ervan.
gepraat over de eerste indruk mn "appartement" ;) (denk eraan: door vermoeidheid, emoties en zo veel nieuwe indrukken vallen dingen in eerste instanties tegen, maar een nieuwe dag -en dus na een goeie nachtrust- maakt dat je dingen in een nieuw daglicht ziet)
gevraagd naar de -ongewenste- huisdieren, of ze al namen hebben; verklaard ze doodleuk dat ze ze heeft uitgemoord: DIERENBEUL (Pieter meent trouwens hoe meer je er dood hoe meer er voor in de plaats terug komen, had hij ergens gehoord; maar weet niet of dit echt is of dat hij ons tweetjes een beetje opkl**t)
staat er al verhaaltje India 2 op! ik lig verdomme achter met lezen!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Vin zegt: voor 1 komen er 3 terug (laat me niet lachen)
o oo oh
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}